We’ve updated our Terms of Use to reflect our new entity name and address. You can review the changes here.
We’ve updated our Terms of Use. You can review the changes here.

Δ​α​ι​μ​ο​ν​ο​λ​ό​γ​ι​ο

by Χείλια Λουλούδια

/
  • Streaming + Download

    Includes high-quality download in MP3, FLAC and more. Paying supporters also get unlimited streaming via the free Bandcamp app.
    Purchasable with gift card

      name your price

     

  • Compact Disc (CD) + Digital Album

    16 ποιήματα του Μίλτου Σαχτούρη

    Includes unlimited streaming of Δαιμονολόγιο via the free Bandcamp app, plus high-quality download in MP3, FLAC and more.
    ships out within 14 days
    Purchasable with gift card

      €15 EUR or more 

     

1.
Σα θα με βρούνε πάνω στο ξύλο του θανάτου μου γύρω θά 'χει κοκκινίσει πέρα για πέρα ο ουρανός μιά υποψία θάλασσας θα υπάρχει κι έν' άσπρο πουλί, από πάνω, θ' απαγγέλλει μέσα σ' ένα τρομακτικό τώρα σκοτάδι, τα τραγούδια μου.
2.
Δεν είναι αυτό το αυλάκι αυλάκι αίματος δεν είναι αυτό το πλοίο πλοίο θύελλας δεν είναι αυτός ο τοίχος τοίχος ηδονής δεν είναι αυτό το ψίχουλο ψίχουλο γιορτής δεν είναι αυτός ο σκύλος σκύλος λουλουδιών δεν είναι αυτό το δέντρο δέντρο ηλεχτρικό δεν είναι αυτό το σπίτι σπίτι δισταγμού Δεν είναι η λευκή γριά γριά ετοιμοθάνατη Είναι μια κουταλιά γλυκό κρασί δύναμη χαράς για τη ζωή της λησμονημένης
3.
Ἕνας ναύτης ψηλὰ στὰ κάτασπρα ντυμένος τρέχει μέσ᾿ στὸ φεγγάρι Κι ἡ κοπέλα ἀπ᾿ τὴ γῆς μὲ τὰ κόκκινα μάτια λέει ἕνα τραγούδι ποὺ δὲ φτάνει ὡς τὸ ναύτη Φτάνει ὡς τὸ λιμάνι φτάνει ὡς τὸ καράβι φτάνει ὡς τὰ κατάρτια Μὰ δὲ φτάνει ψηλὰ στὸ φεγγάρι
4.
Μακριά σ' έν' άλλο κόσμο γίνηκε αυτή η αποκριά το γαϊδουράκι γύριζε μες στους έρημους δρόμους όπου δεν ανάπνεε κανείς πεθαμένα παιδιά ανέβαιναν ολοένα στον ουρανό κατέβαιναν μια στιγμή να πάρουν τους αετούς τους που τους είχαν ξεχάσει έπεφτε χιόνι γυάλινος χαρτοπόλεμος μάτωνε τις καρδιές μια γυναίκα γονατισμένη ανάστρεφε τα μάτια της σα νεκρή μόνο περνούσαν φάλαγγες στρατιώτες εν-δυο εν-δυο με παγωμένα δόντια Το βράδυ βγήκε το φεγγάρι αποκριάτικο γεμάτο μίσος το δέσαν και το πέταξαν στη θάλασσα μαχαιρωμένο Μακριά σ' έν' άλλο κόσμο γίνηκε αυτή η αποκ
5.
Ἔψαχνα νὰ βρῶ τὸ σπίτι μου. Οἱ δρόμοι ἦταν γεμάτοι ἐρείπια· μοναχὰ τοίχους πεσμένους καὶ πέτρες ἔβλεπες· κι οὔτε ἕνας ἄνθρωπος δὲν φαινόταν. Καὶ τότε φάνηκε ἡ ἄρρωστη μητέρα. Ποτὲ δὲν ἦταν τόσο καλά, γεμάτη ἐνέργεια καὶ δύναμη, μὲ πῆρε ἀπ᾿ τὸ χέρι καὶ βρεθήκαμε σ᾿ ἕνα συμπαθητικὸ δωμάτιο, τὸ σπίτι μας. Ἐγὼ ἔκλαιγα, ἔκλαιγα γοερά... Κι αὐτή: Μὴ κλαῖς, ὁ καθένας μας μὲ τὴ σειρά του.
6.
Στην ξένη πόλη που βρέθηκα, ο Κύριος με το γκρίζο κοστούμι είναι ο χειρότερός μου εχθρός. Λέει πως θα μου βρει σπίτι να μείνω, λέει πως θα μου δώσει χρήματα, λέει πως θα μου δώσει το ασημένιο κλειδάκι που κρατάει... Όμως όποτε τον χρειάζομαι εξαφανίζεται. Ο Κύριος με το γκρίζο κοστούμι και με το ασημένιο κλειδάκι είναι ο χειρότερός μου εχθρός.
7.
Διαρρήχτες του ήλιου δεν είδαν ποτέ τους πράσινο κλωνάρι δεν άγγιξαν φλογισμένο στόμα δεν ξέρουν τί χρώμα έχει ο ουρανός Σε σκοτεινά δωμάτια κλεισμένοι δεν ξέρουν αν θα πεθάνουν παραμονεύουν με μαύρες μάσκες και βαριά τηλεσκόπια με τ' άστρα στην τσέπη τους βρωμισμένα με ψίχουλα με τις πέτρες τών δειλών στα χέρια παραμονεύουν σ' άλλους πλανήτες το φως Να πεθάνουν Να κριθεί κάθε Άνοιξη από τη χαρά της από το χρώμα του το κάθε λουλούδι από το χάδι του το κάθε χέρι απ' τ' ανατρίχιασμα του το κάθε φιλί
8.
Δεν αγαπώ το αεροπλάνο πάντα θα 'χουμε ανάγκη από ουρανό η ωραία γυναίκα αγαπάει την πίσσα πάντα θα 'χουμε ανάγκη από ουρανό Η γυναίκα στάθηκε στη Μεγάλη Πόρτα πάντα θα 'χουμε ανάγκη από ουρανό το παιδί απ' το Στενό Παράθυρο βγήκε κι έμεινε μετέωρο στο Κενό Τέλειωσε τέλειωσε το εκτόπλασμά μου πάντα θα 'χουμε ανάγκη από ουρανό δε θα σας ταράζω πια με τα όνειρά μου πάντα θα 'χουμε ανάγκη από ουρανό Ούτε όμως θα με ξεσκίζετε με τα σύρματά σας πάντα θα 'χουμε ανάγκη από ουρανό δεν αγαπώ το αεροπλάνο πάντα θα 'χουμε ανάγκη από ουρανό
9.
Να πάρω έπρεπε άλλο δρόμο ετούτος κρύβει το φεγγάρι για χάρη της είχαν κρεμάσει τριαντάφυλλα στον ουρανό Να πάρω έπρεπε άλλο δρόμο γεμίσανε σπυριά τα χέρια γεμίσαν λάσπη κι οι καρδιές είν' ένας δρόμος πληγωμένος Είν' ένας δρόμος φλογισμένος είν' ένας δρόμος λυπημένος μπρος το παιδί με την ουρά κι ο δαίμονας με την παρθένα Να πάρω έπρεπε άλλο δρόμο άναψαν πράσινα κεριά πρόβαλε ο σκύλος με τα πέπλα
10.
Γύριζε στους δρόμους ο τρελός λαγός γύριζε στους δρόμους ξέφευγε απ' τα σύρματα ο τρελός λαγός έπεφτε στις λάσπες Φέγγαν τα χαράματα ο τρελός λαγός άνοιγε η νύχτα στάζαν αίμα οι καρδιές ο τρελός λαγός έφεγγε ο κόσμος Βούρκωναν τα μάτια του ο τρελός λαγός πρήσκονταν η γλώσσα βόγγαε μαύρο έντομο ο τρελός λαγός θάνατος στο στόμα
11.
Είναι πουλιά που δεν πετάνε είναι πουλιά θαμμένα μεσ' σε κουτιά Είναι δωμάτια και είναι λέξεις που σκίζουνε το κεφάλι σαν καρφιά Είναι καρφιά που δεν πονάνε είναι καρφιά π' ανακουφίζουν ΄Οταν χτυπήσουν πάλι οι καμπάνες θα πεταχτούμε σαν τα πουλιά
12.
Εδώ και πολλά χρόνια σαν πλησιάζουν τα Χριστούγεννα (αυτός) ο νεκρός γεννιέται μέσα μου δε θέλει δώρα δε θέλει χρήματα πάγο και χρόνια χιόνια και πάγο σκισμένα ρούχα αχνά παπούτσια ο χρυσός νεκρός θα βγει έξω δεν τον γνωρίζει κανένας τον αλήτη νεκρό θα κάτσει στο πικρό καφενείο να πιει τον καφέ του κι ύστερα πάλι σε λίγες μέρες ήσυχα θα πεθάνει (ο νεκρός) όταν έρθει ο χρόνος κι όλες οι ρόδες κόκκινες όπως πρώτα θα γυρίζουν πάλι.
13.
Είναι γενναίοι, όμως κλαίνε πιστεύουνε σαν τα μικρά παιδιά φορούν κουρέλια ακριβά κοστούμια ζούνε μέσα σε κήπους ή επαύλεις ή μέσα σ' ένα δωμάτιο σκοτεινό άλλοι μέσα σε δρόμους τρόμους τριγυρίζουν άλλοι σε σύρματα πάνω κρεμασμένοι ανεμίζουν άλλοι κλεισμένοι μες στις φυλακές όλοι πασκίζουνε ιδρώνουν χάνουνε, πετυχαίνουν ή νομίζουν ότι χάνουνε ή νομίζουν ότι πετυχαίνουν πάντοτε ο δαίμονας τούς παραστέκει σηκώνει την κάννη, το τουφέκι του στο κέντρο της καρδιάς τους σημαδεύει
14.
-- Πετᾶς; τὸν ρώτησε αὐτὸς ποὺ κρατοῦσε τὸ μαχαίρι. Ὁ ἄλλος σιγὰ σιγὰ δὲν πάταγε πιὰ τὸ χῶμα, σιγὰ σιγὰ εἶχε σηκωθεῖ κάπου μισὸ μέτρο πάνω ἀπὸ τὴ γῆ. -- Ὅμως - εἶπε ὁ πρῶτος: Ἐγὼ μπορῶ κι ἔτσι ποὺ ἀνεβαίνεις νὰ σ᾿ τὸ καρφώσω τὸ μαχαίρι. Καὶ τότε μὲ μιὰ λάμψη ὁ ἄλλος καὶ μ᾿ ἕνα σφύριγμα ἐκκωφαντικὸ σὰ σφαίρα πυροβόλου χάθηκε, ἐξαφανίστηκε μέσα στὸ διάστημα. Ἔκπληκτος κοίταζε ὁ ἀπομείνας τὸ ἄχρηστο πιὰ χέρι του.
15.
Κάποτε θα σταματήσουμε σα μιά γαλάζια άμαξα μέσ' στο χρυσάφι δε θα μετρήσουμε τα μαύρα άλογα δε θά 'χουμε τίποτα ν' αθροίσουμε δε θά 'χουμε πια τίποτα για να μοιράσουμε κρατώντας ένα ξύλο θα περάσουμε μέσ' απ' τη μαύρη τρύπα του ήλιου που θα καίει
16.
Δαίμονες καὶ δαιμόνισσες δαιμονίζονται στὴν ἀκτή χαριεντίζονται μεταξύ τους ἐτοιμάζουν τὰ νέα δαιμονάκια ποὺ θὰ βασιλέψουν σ' αὐτὴ τὴ γῆ ποὺ εἶναι πιὰ δική τους Μακριὰ στὸν ὁρίζοντα σὲ μιὰ κόκκινη θάλασσα μέσα σὲ ψεύτικους καπνούς βυθίζεται ἕνα καράβι.

about

Ποίηση-Μίλτος Σαχτούρης
Μουσική, παραγωγή και μίξη Ηρακλης Ιωσηφιδης..
Τα τύμπανα ηχογραφήθηκαν στo στούντιο του Steve στις Σέρρες


Βασίλης Αβδελάς-πιάνο, συνθεσάιζερς
Δημήτρης Αφείδης-τύμπανα
Ηρακλης Ιωσηφίδης-φωνή, κιθάρες, κοντραμπάσο
Μάνος Κοσμίδης-κύρηγμα
Κωστής Λιολιόπουλος-ηλεκτρική κιθάρα
Νίκος Νικολαίδης-μπάσο, φωνή
Οδυσσέας Ράπαντας-ηχοληψια συναυλιών
Απόστολος Σιώπης-mastering
Αrtwork-Monoscopic

credits

released November 3, 2013

license

all rights reserved

tags

If you like Χείλια Λουλούδια, you may also like: