We’ve updated our Terms of Use to reflect our new entity name and address. You can review the changes here.
We’ve updated our Terms of Use. You can review the changes here.

Το π​ί​σ​ω μ​π​α​λ​κ​ό​ν​ι

by Χείλια Λουλούδια

/
  • Streaming + Download

    Includes high-quality download in MP3, FLAC and more. Paying supporters also get unlimited streaming via the free Bandcamp app.
    Purchasable with gift card

      name your price

     

1.
2.
Τι ωράια τα δέντρα τι ωραία η σιωπή τι ωραία τα χέρια σου τι ωραία η σιωπή. Τι ωραίο το γέλιο σου τι ωραίο το φως τι ωραίο το σπίτι που ζωγράφιζες μικρός. Τι ωραίο το τίποτα. Τι ωράια η θάλασσα τι ωραία τα νησιά τι ωραία η κατάρα που κοιμάται βαθιά. Τι ωραία τα γενέθλια τι ωραίες οι γιορτές τι ωραία τα χριστούγεννα κι οι ζεστές κυριακές. Τι ωραία τα μάτια σου. Τι ωραίο το μωρό που μιλάει τι ωραία φτερά. Τι ωραία που έζησες μέσα μου τι ωραία η πρώτη φορά. Τι ωραία που όλα τελειώσανε για ν΄αρχίσουν απ΄την αρχή. Τι ωραία που σε βλέπω στα σύννεφα “τι ωραία” μου΄χες πει το πρωί.
3.
Εγώ αν ανέβαινα ή τέλος πάντων όταν θα βρισκόμουν εκεί που θα ΄θελα να πάω θα΄ θελα κάποιος να με παραλάβει και να φροντίσει γι΄ αυτές τις λιγοστές μέρες να μην ξεμεθύσω ποτέ να μην σταματήσει ούτε για λίγο η μουσική να παίζει ας ειναι θεέ μου κι απ΄ αυτές τις μουσικές που αγαπώ. Να φροντίσει να χορέψω οσο περισσότερο γίνεται να κοιμηθώ οσο λιγότερο γίνεται να θυμάται να με καθυσηχάζει κάθε φορά για όσα έχω αφήσει πίσω μου να μου θυμίζει πως δεν πρέπει να χάσω ούτε μια στιγμή γιατί θα τελειώσει γρήγορα. Και σώα και αβλαβή όπως ακριβώς με παρέλαβε να μ ΄επιστρέψει στο αεροδρόμιο δύο ωρίτσες πριν για να ισιώσω την μέρα κ την ώρα που θα πρέπει πρόσθεσε λίγη ντρόγκα στην φάση παρακαλώ κι ό,τι άλλο νομιζεις οτί θα το ολοκληρώσει κι έρχομαι χθες. χαχαχα
4.
Είναι οι πουτάνες της ανθρώπινης ψυχής που μες τον θάνατο στο αίμα κάνουν πάρτυ μαζεύουν τρόπαια, χρωστάνε οργασμούς και όλο τρέμουν μη τους βγάλουν απ΄τον χάρτη. Ειναι οι πουτάνες της ανθρωπινης ψυχής που ερωτεύονται η μια την άλλη λίγο απ΄την λάμψη τους προσπάθησε να πιεις ότι και αν έδωσαν θα στο ζητήσουν πάλι. Είναι οι πουτάνες της ανθρώπινης ψυχής που με καμάρι τα μούτρα τους πουλάνε βραβεία, ποίηση, παρέες περιοπής και όλο τραγούδια χωρίς στίχους τραγουδάνε. Είναι οι πουτάνες της ανθρώπινης ψυχής ποτέ δεν είπανε συγνώμη στη ζωή τους όλα τα ξέρουν, όλα τα είπαν εξαρχής κι όλοι θαυμάζουν την αμόλυντη ψυχή τους. Είναι οι πουτάνες της ανθρώπινης ψυχής που θα πρεπε έστω για λίγο να τους μοιάσεις να φεύγεις μόνο όταν έχει που να πας με κολακείες και λογάκια να χορτάσεις. Είναι οι πουτάνες της ανθρώπινης ψυχής θεοί στα λόγια σκουπιδάνθρωποι στη πράξη τη γνώμη τους θέλεις δε θέλεις θα σου πουν αν τους ακούσουμε ο κόσμος θα αλλάξει. Είναι οι πουτάνες της ανθρώπινης ψυχής τον άδειο κόσμο σου ήθος θα τον γεμίσουν φιλανθρωπίες υψηλής αισθητικής και τη καινούργια τους δουλειά θα διαφημίσουν. Είναι οι πουτάνες της ανθρώπινης ψυχής που κάποιο βράδυ ξεγεννήσαν τ΄όνομα τους μπροστά στο φόνο σου έκλεισαν τ αυτιά και είδαν μόνο ότι είδε η μεριά τους. Είναι οι πουτάνες της ανθρώπινης ψυχής κι ο Χατζιδάκις θα τραβούσε τα μαλλιά του ο Νιόνιος είναι από χρόνια απεχθής κι ο κολλητός σου προδότης της γενιάς του.
5.
Το μόνο που ήθελα ήταν να σε κοιτώ στραβά πίσω απ΄τα γυαλιά μου να φτιάχνεις τα μαλλιά σου ιδρωμένη να μπαίνεις στη θάλασσα. Τα τραγούδια που βαρέθηκα θαρρώ είναι όλα αυτά που είπα σ΄ αγαπώ τα καίω όλα λοιπόν πριν ξαναχαθώ.
6.
Η τελευταία νεράιδα πέθανε. Κάηκε στην πυρα στο κέντρο της πλατείας Αριστοτέλους. Και πόσο το χάρηκαν όλοι. Φώναζαν την ευτυχία τους . Γελούσαν με σφιγμένα μάτια και ορθάνοιχτα χείλη. -Ποια είναι τα ταλέντα σου; Ήτανε η τελευταία ερώτηση που της έκαναν. -Δεν έχω ταλέντα, είμαι πλασμένη από αδυναμίες μονάχα. Και έπειτα οι φλόγες φώτισαν την πόλη. Η τελευταία νεράιδα πέθανε. Εδώ οι μάγισσες κυβερνούν. Και αυτές επιβιώνουν.
7.
Τότε που θα ξυπνάω με τα μάτια σου και πια δε θα φοβάσαι μην χαθώ στα βαθιά. Τότε που θα ξυπνάμε νωρίς το πρωί και ήρεμοι θα πίνουμε καφέ και θα μου πεις. Τ΄ άηδόνια φέτος ξανάρθαν κάνανε τρία χρόνια να φανούν. Όταν η ζωή θα κυλάει μέσα απ΄ τα χέρια σου και θα κλαίς μόνο από χαρά. Τη μέρα που γελώντας και πιάνοντας τα όμορφα λευκά σου μαλλιά θα μου πεις. Τ΄ άηδόνια φέτος ξανάρθαν κάνανε τρία χρόνια να φανούν.
8.
Μη μιλάς δεν θέλω ν΄ ακούω μη με κοιτάς δε θέλω να ξέρω. Που γυρνάς και που πεθαίνεις αν στον ύπνο σου γελάς στα φιλιά του αν ταξιδεύεις. Και μου λείπει η ανάσα σου και μου λείπει το σώμα σου και μου λείπουν όλα αυτά που δεν έιχα ποτέ. Ο χρόνος τελειώνει το μόνο που λες και σαν χελιδόνι στο νου σου χτίζεις φωλιές και κρύβεσαι μέσα το έξω είμαι εγώ θα συναντηθούμε σε κάποιο αστέρι νεκρό. Και μου λέιπουν τα γέλια μας τα κομμένα τα χέρια μας η γλυκειά μας παράνοια.
9.
Θέλω 04:13
Θέλω μια γυναίκα να ξυπνά μετά από μένα μια γυναίκα που να πίνει όσο εγώ. Θέλω ένα σπίτι που να βρίσκεις τα χαμένα ένα σπίτι με ταβάνι ουρανό. Θέλω ταξίδια λίγο έξω απ΄το μυαλό μου ταξίδια με τον οδηγό νεκρό. Θέλω ταξίδια με κραυγές αντί για λόγια κραυγές σ΄έναν ψεύτικο οργασμό. Θέλω για λίγο να μη θέλω, θέλω μια μέρα να έρθω να σε βρω αστέρια σκοτεινά για να μιλάω θέλω για πάντα να μη ξέρω τι ζητώ.
10.
Ζάλη 03:11
Γιατί τα μάτια σου ποτέ δεν θες να δεις γιατί μιλάς σε μαύρα αστέρια γιατί ο κόσμος είναι τόσο θλιβερός γιατί όλοι έχουν άδεια χέρια. Γιατί φοβάσαι πως πια δεν ξέρεις ν΄αγαπάς γιατί νομίζεις πως πλέον έχεις δύσει και η ψυχή σου μία λευκή κόλλα χαρτί μια ζωγραφιά που έχει σβήσει. Είναι η ζάλη που σε χαιδεύει Σου μαλακώνει την καρδιά. Είναι η ζάλη που σε μπερδεύει μα σου κρατάει συντροφιά. Κλαις στο σκοτάδι και περιμένεις εδώ και χρόνια έναν ύπνο που δεν πρόκειται να΄ρθει με το μυαλό σου να΄ναι χαμένο πέρα σε χώρες μακρινές που καν δεν ήθελε να δει. Και αναρωτιέσαι πως έχεις φτάσει ως εδώ και δεν θυμάσαι αν έχεις φταίξει κι΄όλο γυρίζεις στον πιο παλιό σου εαυτό, σε μια ταινία που΄χεις παίξει. Είναι η ζάλη που σε χαιδεύει μα σε σκοτώνει στα κρυφά. Είναι η ζάλη που σε διαλύει κι΄όλο σου κλέβει την χαρά.
11.
Έχω μια κουβέρτα πράσινη απ’τη μία κίτρινη απ΄την άλλη κάποιες νύχτες τυλίγομαι μέσα της,μα δε μου φτάνει. Τότε βάζω το κεφάλι μου από κάτω και της λέω πως μια απ΄αυτές τις μέρες θα την κάψω. Έχω μια κουβέρτα σκληρή,παλιά, σκισμένη παντου παλέυει να μείνει πάνω μου,μου ιδρώνει το νου. Την πετάω απ΄τον γκρεμό και της λέω πως μια απ’άυτές τις μέρες θα την κάψω. Έχω μια κουβέρτα πράσινη απ’ τη μία κίτρινη απ΄την άλλη εγώ την λέω πράσινη έτσι μου μοιάζει. ’Ομως κάποιες μέρες της άνοιξης μ αγκαλιάζει τόσο γλυκά ενώνεται με το σώμα μου αναπνέει στα σκοτεινά και μου λέει πως πια δεν φοβάται γιατί ξέρει αν την κάψω θα καώ.
12.
Φινάλε 00:47

about

Στίχοι-μουσική-παραγωγή: Ηρακλής Ιωσηφίδης
Συνθεσάιζερς: Βασίλης Αβδελάς
Ηλεκτρική κιθάρα: Ασκληπιός Ζαμπέτας
Ηλεκτρικό μπάσο:Γιώργος Καρράς
Ακορντεόν: Γιάννης Κρατσιώτης
Βιολί: Θάνος Αναγνωστόπουλος
Απαγγελία: Φωτεινή Τιμοθέου
Φλάουτο-φλογέρα: Πέτρος Βλάχος
Artwork: Μαγδαλένα Φουσέκη
Mastering: Απόστολος Σιώπης

credits

released July 16, 2021

license

all rights reserved

tags

If you like Χείλια Λουλούδια, you may also like: